Ο Οκτώβριος είναι συνδεδεμένος με ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης και του Αγώνα της Ανεξαρτησίας, τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου. Πρόκειται για ένα στρατιωτικό γεγονός που, μέχρι σήμερα, δεν έχει αναλυθεί πλήρως σε όλες τις διαστάσεις του και εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο του ιστορικού διαλόγου. Το αποτέλεσμα της Ναυμαχίας της 20ής Οκτωβρίου 1827 οδήγησε σε ραγδαίες εξελίξεις τόσο σε στρατιωτικό επίπεδο όσο και σε διπλωματικό. Παράλληλα, συντελούταν ένα σύνθετο διπλωματικό παρασκήνιο. Οι πολιτικές εξελίξεις στην Ευρώπη, τα οικονομικά και εμπορικά συμφέροντα των Μεγάλων Δυνάμεων στην Ανατολή, ειδικά στο έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως και οι στρατηγικοί ανταγωνισμοί στη Μεσόγειο και στα Βαλκάνια, είχαν καθοριστική επίδραση στις αποφάσεις των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων απέναντι στην Ελληνική Επανάσταση.
Η Ελληνική Επανάσταση εκδηλώθηκε σε ένα ιδιαίτερο κοινωνικό και πολιτικό περιβάλλον για τον ευρωπαϊκό χώρο. Το 1821, και, γενικότερα στις αρχές του 19ου αιώνα, η πολιτική κατάσταση στην Ευρώπη χαρακτηριζόταν από συντηρητισμό και την επάνοδο των απολυταρχικών στοιχείων στην διακυβέρνηση, ιδίως στην ηπειρωτική. Επρόκειτο για το μετα-συγκρουσιακό περιβάλλον των Ναπολεόντειων πολέμων, μετά την έκβαση της Μάχης του Βατερλώ – στις 18 Ιουνίου 1815 – και την πτώση της Ναπολεόντειας Αυτοκρατορίας στην Γαλλία. Σε αυτό το πλαίσιο διαμορφώθηκε μία νέα πολιτική κατάσταση για τις διεθνείς σχέσεις και την διακυβέρνηση στις ευρωπαϊκές μοναρχίες μέσω της εφαρμογής των αποφάσεων του Συνεδρίου της Βιέννης. Ο σκοπός ήταν η ανατροπή των πολιτικών και κοινωνικών κεκτημένων της Γαλλικής Επανάστασης και η αποκατάσταση της ισχύος των μοναρχικών οικογενειών, όπως και η καταστολή κάθε εθνοτικής εξέγερσης και επαναστατικών κινημάτων στον ευρωπαϊκό χώρο.
Διαβάστε το άρθρο στον σύνδεσμο: https://www.huffingtonpost.gr/blogs/i-diplomatiki-kai-politiki-simasia-tis-navmachias-tou-navarinou-gia-tin-anexartisia-tis-ellados/
