Τα μέλη του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, η Ρεβέκκα Γ. Παιδή, αναπληρώτρια καθηγήτρια στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, ο Σωτήρης Ριζάς, διευθυντής Eρευνών του Κέντρου Έρευνας Ιστορίας Νεότερου Ελληνισμού της Ακαδημίας Αθηνών, και η Κωνσταντίνα Ε. Μπότσιου, καθηγήτρια Ιστορίας και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πειραιώς και γενική διευθύντρια του Συμβουλίου Διεθνών Σχέσεων, γράφουν στην εφημερίδα “Το Βήμα” για το θέμα της πολιτικής ηγεσίας και της διακυβέρνησης, με αφορμή τις τελευταίες εξελίξεις στην διεθνή κοινότητα.
“Η τόλμη να ρωτάς μήπως κάνουμε λάθος” της Ρεβέκκα Γ. Παιδή
Το «mea culpa» του Ανδρέα Παπανδρέου, η ανάληψη ευθύνης από τον Τζον Κένεντι μετά το φιάσκο στον Κόλπο των Χοίρων και το περίφημο «mistakes were made» του Ρόναλντ Ρίγκαν για την υπόθεση Ιράν – Κόντρας ανήκουν σε διαφορετικές ιστορικές συγκυρίες. Εχουν όμως ένα κοινό σημείο: μας θυμίζουν ότι ακόμη και έμπειροι, ισχυροί, επιτυχημένοι και λαοφιλείς ηγέτες αποτυγχάνουν, ενώ διαθέτουν συμβούλους, υπηρεσίες, ειδικούς, εμπειρία και προνομιακή πρόσβαση σε πληροφορίες και γνώση. Γιατί, λοιπόν, λαμβάνουν αποφάσεις που αποδεικνύονται λανθασμένες; Το πρόβλημα βρίσκεται συχνά στην αδυναμία να εντοπιστούν έγκαιρα τα σφάλματα μέσα στη διαδικασία λήψης της απόφασης.
“Κρίσεις, πρόσωπα και μηχανισμοί” του Σωτήρη Ριζά
Η πολιτική ασκείται συνήθως από επαγγελματίες πολιτικούς και εξειδικευμένες γραφειοκρατίες. Ενεργούν στο πλαίσιό της απρόσωπες δυνάμεις, ανθρώπινα σύνολα και δομές, αλλά είναι αστάθμητη στην άσκησή της και απρόβλεπτη στην έκβασή της καθώς δεν έχουν εφαρμογή νόμοι και ενδελέχειες. Επιχειρείται να μορφοποιηθεί από ηγέτες. Γιατί αποτυγχάνουν συχνά οι ηγεσίες; Συντρέχουν υποκειμενικοί και συστημικοί παράγοντες. Μερικά παραδείγματα είναι ενδεικτικά.
“Τα πολιτικά λάθη και οι επόμενες γενιές” της Κωνσταντίνας Ε. Μπότσιου
Παρά τα περί του αντιθέτου θρυλούμενα, οι πολιτικοί είναι θνητοί, όπως όλοι μας. Ισχύει εξίσου για πολιτικές οικογένειες – όπου ο ένας δίνει τη σκυτάλη στον άλλον –, για βασιλείς, αυτοκράτορες, δικτάτορες κ.λπ. Επίσης, εκπροσωπούν τον λαό τους, δεν τον αντικαθιστούν. Αυτός τους αντικαθιστά όταν παύουν να εκπροσωπούν τους πολλούς, οι οποίοι επαναστατούν ή αντιδρούν μέσω θεσμοθετημένων διαδικασιών, που στις δημοκρατίες αποκαλούνται «εκλογές».
Διαβάστε τα πλήρη κείμενα στον σύνδεσμο: https://www.tovima.gr/print/nees-epoxes/giati-apotygxanoun-oi-igetes/
